نموده كه قضاى آنها بر او واجب نيست ، البته اگر بعد از دخول وقت نماز ، به اندازه‌اى از وقت بگذرد كه بتواند در آن وقت حد اقل واجبات نماز را با رعايت حالش ، از كندى و سرعت ، مريضى و صحت ، حضر ( در وطن بودن ) و مسافرت ، و با رعايت تهيهء شرائطى را كه دارا نيست ولى فعلا مكلف به آنها است ، - مانند وضو و غسل يا تيمم - بجا آورد ، و ليكن بجا نياورد و حائض شود ، بايد اين نماز يوميه را قضا نمايد ، بر خلاف زنى كه اين مقدار از اول وقت را ( در حال پاكى قبل از حيض شدن ) درك نكرده كه قضا بر او واجب نيست . و بنابر احتياط اگر به اندازهء انجام نماز با طهارت از اول وقت بگذرد ، اگر چه وقت تحصيل ساير شرائط را نداشته باشد ، نماز را قضا نمايد ، ولى بنابر اقوا قضاء آن واجب نيست . ( 1 ) مسألهء 12 - اگر قبل از آنكه وقت نماز بگذرد از حيض پاك گردد ، پس در صورتى كه از وقت به مقدار يك ركعت با تحصيل شرائط آن ، درك نمايد بايد نمازش را به نيت اداء بجا آورد و اگر بجا نياورد بايد قضا نمايد ، بلكه بنابر احتياط ، با داشتن وقت ، فقط براى طهارت و اداء يك ركعت - هر چند وقت براى ساير شرائط نباشد - بايد قضاء كند ، اگر چه بنابر اقوا واجب نيست . ( 2 ) مسألهء 13 - اگر گمان كند كه وقت براى يك ركعت نماز با تحصيل شرائط آن ندارد و نمازش را ترك كند و سپس معلوم شود كه وقت داشته ، قضاى نماز واجب است . ( 3 ) مسألهء 14 - اگر در آخر روز پاك گردد و از وقت به اندازهء چهار ركعت در وطن يا دو ركعت در مسافرت ، درك نمايد بايد نماز عصر را بخواند و نماز ظهر - اداء و قضاء - از او ساقط مىشود و اگر از وقت به اندازهء پنج ركعت در وطن يا سه ركعت در مسافرت ، درك نمايد . هر دو نماز بر او واجب است و اگر آنها را ترك كند قضاى هر دو واجب است . و اما نماز مغرب و عشاء در صورتى كه از آخر شب كمتر از وقت پنج ركعت در وطن و يا كمتر از چهار ركعت در مسافرت ، درك نمايد ، فقط نماز عشاء بر او واجب است و نماز مغرب اداء و قضاى آن از او ساقط مىشود . ( 4 ) مسألهء 15 - اگر به اعتقاد آنكه ، براى هر دو نماز وقت كافى است ، آنها را بخواند سپس معلوم شود كه كافى نبوده است و وظيفه‌اش خصوص نماز دوم بوده است ، نمازش صحيح است و چيزى بر او نيست همچنين اگر نماز دوم را بجا آورد سپس معلوم شود كه وقت ضيق بوده است ( يعنى بر خلاف اعتقادش فقط براى نماز دوم وقت داشته است ) و اگر هر دو را ترك كند ، فقط قضاى نماز دوم واجب است ، و اگر نماز دوم را به اعتقاد [ 1 ]